Belgencompetite 2015 #2, op bezoek bij Dirk

Voor het tweede jaar in successie werd er afgereisd naar het Belgische Leest-Mechelen om de door Dirk gekweekte jonge duiven voor onze Belgencompetitie op te halen. Nadat Dirk in het najaar van 2014 bij ons te gast was om de prijzen uit te reiken zijn er al leuke contacten ontstaan. Een aantal deelnemers gaf al aan er wel voor te voelen om ten tijde van het afhalen van de lichting 2015 mee te gaan naar België. Zo gezegd, zo gedaan.
De winnaars van vorig jaar, Frits en Sven van Brummen, en de r(ij)/(ei)zende ster binnen onze club, Dennis Koers, gaven al in een vroegtijdig stadium aan er wel voor te voelen om mee te gaan. Sven, chauffeur van dienst, en Frits kwamen mij, zoals we van hen gewend zijn, precies op tijd opppikken. Nadat de presentjes, manden, fototoestel, etc. allemaal waren ingeladen gingen we langs Dennis om hem op te pikken. Daar moesten we een moment wachten omdat Dennis nog met zijn duiven in de weer was. Daar waar Frits, Sven en ik wat makkelijker zijn, moet bij Dennis alles precies volgens de planning verlopen. (noot: Dat hem dit geen windeieren legt bewijst de w.s. eerste prijs op de openingsvlucht van dit seizoen, waar de van Brummens er overigens ook dicht bij zaten!)

Na een voorspoedige rit kwamen we ruim op tijd, lees: veel te vroeg, bij Dirk aan. We zagen al een mooi koppel duiven vliegen en drukten toch maar op de bel. Luid blaffend werden we door de bewaking welkom geheten alvorens Dirk de deur opende. Ook hij was verrast door onze vroege aankomst daar waar hijzelf toentertijd een eeuwigheid onderweg was om in Twello de prijzen uit te reiken.

Na het overhandigen van de meegebrachte presentjes werden we getracteerd op een paar heerlijke koppen koffie en een lekker stuk gebak. Daarna gingen we al snel naar buiten om door Dirk rondgeleid te worden door de hokken. Opvallend was dat Dirk aan het grote hok slechts 1 spoetnik heeft waardoor alle duiven naar binnen moeten. Door de centrale hal worden ze dan naar de goede afdeling gedirigeerd. Voordeel is dat de duiven nooit overgewend hoeven te worden. Dirk vertelde uitgebreid over zijn systeem en vooral de jongelingen waren vol aandacht. De grote fles Ropa-B werd door de mannen nog eens aandachtig bekeken en Dirk denkt mede hierdoor zelden last te hebben van het Adeno/Coli-gebeuren.
Daarna naar de kweekstallen, zoals Dirk het noemt. Diverse koppels zitten in speciale afdelinkjes om er zeker van te zijn dat de jongen ook daadwerkelijk van de betreffende ouders zijn. Dirk pakte handig de één na de andere duif die dan weer door ons uitgebreid gekeurd werd. Zelf heb ik er weinig kaas van gegeten, maar mijn clubgenoten waren bijzonder te spreken van de hoge kwaliteit die daar zat. Zeker Dennis kon ons nog het één en ander bijbrengen waar hij zoal op let en wat hij belangrijk vindt.

Toen was het zover om de jonge duiven te pakken. Moest ik zelf vorig jaar, vanwege Dirk’s rugpijnen, nog door de knietjes om dit kwarweitje op me te nemen. Nu was het Dirk zelf die in ras tempo de duiven pakte. De duiven zagen er, ondanks de Spartaanse omstandigheden, prima uit. De hokken waren gedurende de hele kweek niet gereinigd, iets waarvan Dirk denkt dat het extra weerstand aan de duiven geeft.

Na buiten nog wat te hebben na-gebabbeld, werden we door Dirk uitgenodigd voor een warme hap. Hij had al gezegd dat hij er voor zou zorgen dat we op de terugweg niet langs een “friet-kot” zouden hoeven gaan, nou deze belofte werd meer dan ingelost. Het was een compleet 3-gangenmenu wat Dirk in elkaar geflansd had en we lieten het ons meer dan goed smaken.Na het desert werd er nog even over de duiven gesproken en nadat de eigendomsbewijzen (“kaartjes”) en de overige administratie in goede handen waren was het tijd om afscheid te nemen. ‘s Avonds was er immers alweer inkorven voor een africhtingsvlucht en uiteraard moesten de Belgjes ook verloot worden. Na Dirk nogmaals bedankt te hebben voor de geweldige gastvrijheid, het lekkere eten en de mooie duifjes startte Sven zijn bolide en werd de terugreis aanvaard. Ook deze verliep weer zonder tegenslagen zodat we mooi op tijd weer in Twello arriveerden alwaar we eerst langs het clublokaal gingen om de duifjes af te zetten.

‘s Avond was er de verloting van de duiven. Dit keer waren het ook weer voornamelijk blauwe duiven met hier en daar een krasje en …….. 1 prachtig getekende schimmel. De verloting ging simpel en snel. Alle eigendomsbewijzen werden op de kop op een tafel gelegd en flink gehusseld. Daarna mocht iedere deelnemer er 2 pakken en werden de jonge duiven 1 voor 1 uitgedeeld. Voorzitter Jan Groot Koerkamp kwam op deze manier in het bezit van het mooie schimmeltje, hij was er blij mee!
Natuurlijk werd er alweer volop gedold onder elkaar over de prestaties die de Belgjes van Dirk dit jaar zullen behalen. Kreten als: “daar ga je nog last van krijgen…..” en “de winnaar staat al vast…” waren niet van de lucht. De voor-pret is er al, hopelijk blijven er wat meer duifjes over dan vorig jaar, maar dat heeft niemand in de hand.

Verdeling van de Belgjes:

Dirk, nogmaals dank voor alle goede zorgen en de mooie duifjes!!

later weer meer!!